Статьи по категории "Лекции"

У л-ры пад жанрам разумеюцца ўстойлівыя разнавіднасці твораў, што склаліся ў працэсе іх гістарычнага развіцця (ЭліМБел). У аснове кожнага жанра ляжыць пэўны характар адлюстравання жыцця, які выяўляецца ў адпаведнай форме твораў.

Пазнаць чалавека, яго характар можна рознымі шляхамі: па-першае, па тых умовах і абставінах, у якіх чалавек жыве на працягу пэўнага часу, г.зн убачыць, які ён у жыцці; па-другое, па яго думках, пачуццях, перажываннях; па-трэцяе, па ўчынках, паводзінах.

Літаратура, як мастацтва ўвогуле, – гэта, па словах В.Р. Бялінскага, “мысленне ў вобразах”, “у тым і сутнасць паэзіі, што яна бясплотнай ідэі дае жывы, пачуццёвы і прыгожы вобраз”.

Узнікненне навукі аб літаратуры. Прадмет і задачы літаратуразнаўства. Асноўныя катэгорыі, паняцці, тэрміны. Дапаможныя навукі ў літаратуразнаўстве. Сувязь з гуманітарнымі, прыродазнаўчымі, тэхнічнымі навукамі. Размежаванне тэорыі, гісторыі, літаратурнай крытыкі па аб’екту даследавання. Прадмет і задачы тэорыі літаратуры. Паняцце пра паэтыку, яе віды. Прадмет і задачы гісторыі літаратуры. Метадалогія сярод літаратуразнаўчых навук.

уществуют три структурные формы эпоса – большая, средняя и малая. Некоторые литературоведы опускают среднюю форму, относя повесть к большой, в которую входят роман и эпопея. Существует понятие роман-эпопея. Друг от друга они отличаются формой повествования и сюжета. В зависимости от вопросов, поставленных на рассмотрение в романе, он может относиться к историческому, фантастическому, авантюрному, психологическому, утопическому и социальному. И это тоже особенности эпического жанра. Количество и глобальность тем и вопросов, ответы на которые может дать эта литературная форма, позволило Белинскому сравнить роман с эпосом частной жизни.