Супастаўляльны аналіз мытных медыятэкстаў характарызуецца актуальнасцю не толькі ў сувязі з актывізацыяй інтэграцыйных працэсаў у сферы рэгулявання міжнароднага гандлю, але і як сфера мовы, якая адлюстроўвае наяўныя ў сучаснай свядомасці яе носьбітаў пэўных архетыпічных вобразаў, прагматычных установак і мадэлей, некаторыя з якіх трансфармуюцца і змяняюцца.

У святле задачы «дзейснай інтэрпрэтацыі тэксту ў сістэме рэальных сітуацый» найбольшы інтарэс набывае параўнальнае даследаванне змен у перадачы камунікатыўных прагмаўстановак у мытным медыядыскурсе, асабліва таму, што гэтая сфера мовы характарызуецца высокай ступенню «дэперсаналізацыі», імпліцытнай пазіцыяй аўтараў.

Упершыню сістэматызаванае даследаванне мытнага дыскурсу (і наогул яго вылучэнне як аб’екта аналізу) ажыццявіла Г. Сасунова, вызначыўшы, што ён ахоплівае мытную, мытна-юрыдычную і мытна-эканамічную сферы. Аўтар апісала тэматычныя групы ў межах тэкстаў мытнай тэматыкі, а таксама канстатавала наяўнасць інтэнцыі пераканання – экспліцытнай (праз інфармаванне) і імпліцытнай (праз уздзеянне на адрасата). Адрасатам мытнага медыядыскурсу Г. Сасунова называе супрацоўніка мытнай сферы, аднак, на наш погляд, аўдыторыя мытных медыятэкстаў значна больш шырокая, пра што сведчаць і звароты да грамадзян у тэкстах навін мытных служб, якія будуць разгледжаны ў артыкуле.