Палітыка расійскіх улад па ўніфікацыі так званых Заходніх губерняў з унутранымі часткамі імперыі стала важным фактарам правядзення на тэрыторыі Беларусі судовай рэформы 1864 г. Яна разглядалася тут як важны сродак інтэграцыі. Гэтымі ж матывамі абгрунтоўваліся і выключэнні з Судовых статутаў ад 20 лістапада 1864 г., прадугледжаныя спецыяльна для дадзенай тэрыторыі. Тут выразна бачна супярэчлівасць і непаслядоўнасць палітыкі самадзяржаўя ў Заходнім краі. З аднаго боку, улады аб’яўлялі гэтыя землі неад’емнай часткай імперыі, а з іншага – у заканадаўчым парадку або негалосна замацоўвалі іх асаблівы палітыка-прававы статус, што захоўвала ці нават ўзмацняла адметнасці.

The Russian authorities’ policy on unification of the so named Western provinces with the inner parts of the Empire was an important factor of carrying out the Judicial Reform of 1864 on the territory of Belarus. The reform was considered by the government as a means of integrating. Withal the same motives were used as reasons of some important exceptions from the Judicial Statutes of November 20, 1864, which were introduced specifically for Western Krai. This example clearly shows the inconsequence and contradiction of the Russian authorities’ policy at solving the problem of unification of these territories with inner Russian provinces. On the one hand, authorities declared these lands as Russian and an integral part of the Empire, and with another – by law or covertly fixed their special political and legal status. And all this together – were keeping or even strengthening the identity of this region.